Zaman, izleri silerken özlemi derinleştirir.

Geçmeyeceğini bilerek kendini avutmaya çalışan bir iç ses.

İçsel çöküş, bazen en güzel imgelerle kendini gösterir.

Büyümek bazen yıkılarak olur.

Bir sorunun içinde saklı kırılma.

İnsan, kendini korumayı öğrendiğinde sadeleşir.

İnsan, bazen anlamsızlığa anlam ararken tükenir.

İnsan, bazen kendini başkasıyla yeniden kurar.

Sessizlik, çoğu zaman en yoğun düşüncenin hâlidir.

Zihin bazen kendine yetişemeyecek kadar derinleşir.

İnsan değişse de bazı gerçekler her yerde aynı kalır. ...

İnsan bazen hızlanırken, aslında kendinden uzaklaşır.

Kendine doğru yürüyen insan, durdurulamaz.

Bırakmak, bazen en büyük hafifliktir.

Utanç, insanın kendini yeniden kurma eşiğidir.

Zaman uzadıkça, bekleyiş derinleşir.

İnsan, kendine benzeyeni bulduğunda tamamlanmak ister.

İnsan bazen aradığını dışarıda değil, kendi içinde bulur.

En çok seven, bazen en çok susandır.

Her müdahale, önce berraklığı bozar; sonra yeni bir duruma dönüştürür.

Başkalarının düşüncelerine göre yaşayan, kendi zihnini kaybeder.

Öğretilmiş olan, fark edilmeden insanın doğasına dönüşür.

Bazı şehirler, hatıraların yükünü taşır.

Bazı insanlar, ne kadar bakılsa da öğrenilemez.