Bitmeyen bir bekleyiş… Tükenen bir bedenin ve susmayan bir ruhun çaresizliği.

Sessizliğin içinde kurulan bir huzur… Sensizliğin bile ritme dönüştüğü bir içsel kabulleniş.

Karanlıktan doğan bir umut… Sevgiyi yeniden kurmaya gelen bir varlık.

Sensizliğin içinde kurulan bir hayal… Dokunulamayan bir varlığa ulaşma arzusu.

Susturulamayan bir acı… Öfkeye dönüşen bir sevdanın karanlık patlaması.

Vazgeçilemeyen bir alışkanlık… Kalpten zihne yayılan, farkında olunarak bile bırakılmayan bir sevda.

Gidişin ardından kalan boşluk… Dokunulamayan bir varlığın, zihinde yankılanan kırık izleri.

Soğuk, karanlık ve hatıralar arasında sıkışmış bir ruh… Üşüyen bedenin ve sancıyan ruhun içsel çemberi.

Renklerini yitirmiş bir gökyüzü… Dağılan umutların, kararan bir iç dünyanın sessiz anlatımı.

Geceyle birlikte tükenen umut… Ayazda sürüklenen bir yaprağın sessiz vedası.

Sevdanın uzayıp sonsuzluğa karıştığı bir yol… Aşkın yokluğunda sarsılan bir ruhun, boyutsuzlukta arayışı.

Sessizliğin içinde yankılanan bir yalnızlık… İçsel çocuğun karanlıkla uyutulduğu bir gece anlatısı.

Acıların limanından ayrılmaya cesaret eden bir ruhun, umutla çizdiği son rota… Bu şiir, korkuya rağmen ilerlemenin ve içsel ...