Arafta Kalan
Gitmeyen bir ben’in kalmayan yanlarıyla tutuyorsun ellerimi,
Hava soğuk, üşüyorum.
“Bırak kalbimi, gideyim,” diyorum, bırakmıyorsun,
“Kalayım, sarıl,” diyorum, sarılmıyorsun.
Araftayım, üşüyorum.
Bütün bahçelerini dolaştırıyorsun bu labirentin,
Aynı döngü içinde dolanıp duruyoruz.
Çözülmeyen bir düğümle bağlı bedenlerimizden
Çözmüyorsun bu düğümü.
AYŞE AYGÜN E-Ş-2023 -Ş81
Kördüğüm,
Karadelik,
Kara kedi...
Dumanlı bir havada
Çırpınan bir kırlangıcın kanat sesleri...
