Ruhumun kayıp parçası olduğuna inandığım insan, düşselliğin oyunlarına kapılmadığımı ispatlamak istercesine
Bir içtenlikle bana kucak açması, karanlıklarda kaybolan ruhumun aydınlığa çıkmasını sağladı

Kavramlar yeniden yakalandı
Olumsuzluk kavramları yok artık hayatımda

Oyun başladı, adı başoyuncu bölümüne kazındı
Yıldızlar, yakamoz, güneş, aydınlık toplandı

Başımı çevirdiğim her yere yüzü çizildi
Benimleydi, içselliğimi anlamıştı, düştü gerçekleşti

Kaybedilmeyecek değerlerle varlığına bağlı olduğumu biliyordu
Emindi benden, içtenliğimden

Onu hiçbir zaman yok edemeyeceğimi biliyordu
Ve bu bana yetiyordu

Varlığının olmadığı zamanlarda onu yaşatmak
Üzerime çökmesini sağlamıyordu acıların

Kaygısızlığın gemisinde, maviliğin eşsiz sularında yol alıyordu yüreğim
Bu yüzden acı vermiyordu bana yokluk vurguları

Giderken bıraktığı o iyimser tablo, o duygu yoğunluğu
Kendime olan güvenimin bana sıkıca bağlanmasını sağlıyordu

AYŞE AYGÜN E-Ş-2001 -Ş27