Aydınlığa Açılan
Günümün sessiz saatlerinde
İçimde fırtınalar kopuyor,
Pencerelerim kapalı, kapım açık
Hangi bahardayım bilemiyorum
Geçmişe gelecekten yazılar yazan ellerim
Ne zaman kenetlenir ellerine
Aydınlığa açılan an ne zaman sarar ellerini,
Kimin kesilmeyen kanı akıyor gecemize
Kimin günahı asılı bedenlerimizde
Kim çekiştiriyor ki bizi geçmişin kefenine
Kim kimsesiz bırakıyor bizi
Kulaklarımda susmayan çocuk çığlıkları
Kim duruyor aydınlığa açılan kapının önünde
AYŞE AYGÜN E-Ş-2001 -Ş27
