“Ben kimim?” sorusunu sormadığı için cevabını alamayan kişi, toplumsal formlar içinde; özü bozulan, sözde geleneksel yapının dayattığı kalıplardan çıkamaz.

Kendisi için inşa edilen kaygan zeminde, çamurla dans ederken düşmesi kaçınılmaz olan bu güvenli alandan çıkamayarak, en büyük haksızlığı yine kendisine yapar.

Kişinin, kendisine ait olduğunu sandığı kimlikten tamamen soyunması ve aslı olan kıyafetlerini giymesiyle birlikte, ruhuna hitap etmeye başlayacaktır.

Kendisiyle birlikte bağlantıda olduğu yozlaşmış her bir yapı taşını yıkıp yeniden inşa ederek, doğru olan ilkeleri sağlamlaştırmalıdır.

Bu eylemsel hareketlilikle birlikte, millet bilinci uyanacak ve getireceği yeniliklerle ülkenin gelişimine, değişimine ve dönüşümüne katkıda bulunacaktır.

Her bir birey, bu muazzam sorumluluğu hatırlamak zorundadır.