Gözlerim sensizken yasak etti kendine sevmeyi.

Sensizken canımın çığlıkları çanlarını vuruyor içime

Ama yine de sen “gül” diyorsun

Yoksulluğunu çekerken tüm varlığımla,
gülebilir mi gözlerim özgürce, söyle?

Şimdi yoksunum varlığından,
 ışıksız bir dünyadayım

Bu, sanki hissetmediğin nesneler arasında
umutsuzca çırpınmak gibi bir şey

Keşke sınırsız güçlerim olsa da zamanı yok etsem

Keşke ansızın bir mucize olsa ve ben yakamoz olsam,
deniz suyu olsam, giyinsem sırtına

Bir mucize olsa ve sen bir yağmur damlası olsan.
Dağılsan pencereme, ben dokunsam sana,
avuçlarım ıslansa

Avuçlarını uzatsan, uykusunu alamayan gözlerim,
avuçlarında uyusa…

AYŞE AYGÜN E-Ş-1997-Ş10