Her sevda bir veda dedim ve çıktım yola
Dünyanın en tatlı yürek acısıydı benimki

Acımı seviyordum
Acılarını seviyordum

Mücadeleni, savaşlarını, çalışmanı ve kazandığın zaferleri
Yazını, kalem tutuşunu, oturmanı

Ve güldükçe çukurlaşan yüz hatlarını
Öfkeni, öfkesizliğini ve insanlarını

Ve sen diyen kendimi
Zaman zaman seni sevmenin mahcubiyetini asıp boynuma

Gezindim günlerce, gecelerce…

Yumruklar savurdum duvarlarıma
Kırmak istedim ellerini tutmak isteyen ellerimi

Ağlattım günlerce seni görmek isteyen gözlerimi
Öylesine ağlattım ki; çatlamaya yüz tuttu

ağladıkça kızıllaşan göz bebeklerim

Aç bıraktım kendimi
Susuz bıraktım, türlü işkenceler yaptım bedenime

Ve yüreğime

Vazgeçemedim
Vazgeçilmezimdin

AYŞE AYGÜN E-Ş-2008 -Ş41