Gittin.

Seni kaybettim ya da sen beni kaybettin.

Şimdi sonsuzluk gibi yoksun,bense aklımda bir tek sen.

Düşünce uçurumlarında şuursuzca geziniyorum,

sana ait bir şeyler arıyorum.

Mesela gözlerini…

Sen yoksun, gözlerin yok.

Gün sonu kızıl ufuklarda sonsuz düşüncelere dalıyor,
seni düşünüyorum.

Uzanıyorum ama dokunamıyorum ellerine,
çünkü düşsel bir oyun oynuyorum kendi kendimle.

Artık oyun bozuldu, şimdi hiçbir şey yok.

Ne ellerin, ne gözlerin ne de sen.

Sevginin boyutsuzluğuna inanmazken,
yüreğimdeki dokunulmazlığı bozdun.

Beni kendine aldın ve umarsızca gittin.

Şimdi bense, bende kalan senle ve kırık kalbimle
yıkık kaldırımlarda geziniyor, kırık şarkılar söylüyorum,
kırık kalbimle…

Bir serseriden farksız.

Ve sen hâlâ yoksun, gelmiyorsun…

AYŞE AYGÜN E-Ş-1996-Ş7