Yoktun gecemde,
durdu kalbim,
soluğumda bir yangın…

Ve aklımda binlerce cevapsız sorular…

Sönmeyen ışığının gecesinde sabahlarken,
dokunmuyor kalbin…

İçimde cam kırıkları,
gölgem paramparça…

Yanımdayken yoksun,
yorgunluğun kalbime vuruyor…

Düzensiz uykularda aydınlanıyor sabahlar…

Üşüyorum, kar soğuğu bedenimde,
sırılsıklam gözyaşlarım, ağlıyor aynalar…

Yüzüme çarpıyor gözlerin,
aklımda deli sorular…

Çiçekler yok, kaçışıyor korkuyla çocuklar,
savrulmuyor rüzgârda uçurtmalar…

Martı sesleri sustu,
durdu denizde fırtınalar…

Kaçırılan bakışlarda saklı cevaplar…

Bıraktığın tedirginlikle doğarken gün ışınları,
batıyor kalbe can kırıkları…

AYŞE AYGÜN E-Ş-2018 -Ş51