Ağaçlarla savrulup ürperen,

sonbaharın gözyaşları ile ıslanan

 titrek yapraklar, titreyen vücuduma eş

Ölesi üşüyorum, kanım donuyor.

Avuçlarımı sıkıyorum ısınmak için.

 Yararı yok olsa da beni avutuyorum

Ufukta ilk kızıl ışıklar vururken, hızla ölen gece gibiyim, hızla ölüyorum

Ve çevresini kızılımsı bir buğuyla sarmış

ılık güneşi göremiyorum

Bu gece sokak lambası da yanmadı, yakmadılar, ışıksızım, korkuyorum

Ve olmadık zamanlarda seni düşünüyorum.

Kulağımda son gülüşünün hışırtıları,

 ellerimi tutuyorsun, ısınıyorum…

Ne vakit seni düşünsem, bedenim acıyor,

ruhum sancıyor

Hasta ve yorgun bir yaşlı gibi,

ölü bir deniz gibiyim, dümdüzüm

Artık yüreğimde çılgın dalgalar çarpmıyor

Koca bir kasırga durmadan beni izliyor

Çember daralıyor, çıkamıyorum, kaçamıyorum…

AYŞE AYGÜN E-Ş-1996-Ş6