Olguların oluşum sürecinde geçirilen deneyimler sonucunda kurgulanan gerçek bilgiye ulaşıyorsak, olmayanın aksine var olan bir bilgiye ulaşmış olmuyor muyuz?  O halde varlık kendi sahasında kendi oluşumunu düzenlerken, görünmeyen sahaları da düzenleyen elementin bir parçası değil midir? Bu elementin bir parçası olmak için aklın iradeyi kontrol edip itkilerle değil akılla yönetmesi gerekmez mi? Yoksa itkinin yönlendirmesinin akla çarpması sonucu mu birey kendi hakikatini bulur? Yaratılış gereği bu çarpışmaların etkisi, yaratanın yarattığında yüklediği yaratılış özelliğiyle bağlantısına göre mi tepkime gösterir?

                                                              AYŞE AYGÜN F-B-D-2025-M1-D7