Varlık, kendi yolculuğunda karşılaştığı her durakta; ruhun sonsuz kitabını olasılıksız bir şekilde okumaktadır.

Bilincin, varlığın tercihlerinin sonucunda şekillendiğini düşünmek; şüphe götürmeyen bir yanılgıdır.

İzlediğimiz filmin kahramanı olma yolculuğunda giyindiğimiz kimlik; olgunlaşma evresinde, kişilere ve kimliklere bağlı kalmadan yürümenin, benlik sorgulamalarının cevabını alma yolunda ilerler.

Kim olduğunu hatırlama yolculuğunda, takip edilen bulguların sonucunu yaşamanın anlamlılığı içinde; yolun kimseye bağımlı olmadığı, koşulsuz bir koşulsuzlukla bağımlılıkların ötesinde var olan bir yapının özüne bağlı olduğu gerçeği anlaşılır.

Toplumda kemikleşmiş normların yapılarını kırmak; özgün ruhların özgürleşmesinin tek yoludur.

Kendimize yüklediğimiz misyon, çukura düşmenin sessiz ve sinsi bir tuzağıdır.

Egoyu derinden besleyen bu yapı kırılmadıkça, bilgiyi aktarırken yaratıcıdan rol çalmak gibi farkında olunmayan bir duygunun içinde boğuluruz.

Jeneratör olarak doğan bu ruhlar; ışıkları ile başkalarını aydınlatırken, gösterişin derin çukurunda kendisine ait olmayan bilginin krallığında, aktarıcı rolünü unuttuğunda; yaydığı ışığın gölgesinde kalmaya mahkûm olur.

Ayşe Aygün U-M-2026-M22