Ölümün soğukluğunu yaşıyorum
günümde görülmediğin zamanlarda.
Zamansız yaşatıyorsun bana mevsimleri.
Yağışlarım artıyor, titremelerim…
üşüyorum.
Hüzün tek bir yaprak bırakmıyor dalında,
çıplak bütün ağaçlar.
Arkasına sığınamıyorum.
Sığıntısızım; sıkıntım yok, derdim yok, tasam da.
Dert etmiyorum seni kendime,
seni kendimde geçitsiz yaşatıyorum.
Olmadığın saatlerin geçitsizliğiyle
boğuluyorum sadece…
AYŞE AYGÜN E-Ş-1997-Ş15
