Ağırlığını hissediyorum kederin
Beyaz bir gömleğe sıçrayan kan gibi

Silinmesi güç izler bırakıyor
Günlerime yansımasını engelleyemiyorum

Kederlerim…
Nasıl da tek bir kelimeyle basite indirgenebiliyor

Nasıl da uzun uzadıya anlatmamı engelliyor her şeyi…
Bir kelimeye, tek bir kelimeye neler sığdırdığım bilinmiyor

Yine bilinmezi oynuyorum istemeden
Tipik bir bunalım vakası diyerek geçiştiriliyor kederlerim

Oysa günlerdir her an ensemde hissettiğim ölümü
Her an babamı kaybetmekten tiksindiğim korkumu

Ona dokunmanın ne demek olduğunu bilmediğim
Bir sevgilinin açlığını yaşarken

Yıllardır kavuşamamanın verdiği ızdırabı
Ve bir lokma ekmek için verdiğim kavgalarımı

İnsanlarımı, insansızlığımı, gülümseyemeyişlerimi
Bir tek kelimeye sığdırıyorum

Kederlerim…
Keşke her şey bu kadar kolay olsaydı…

Oysa ben yutkunamadığım tükürüğümün bile
Hesabını sorar oldum kendime

Bana kazandıracağı bir şey olmadığını bile bile

AYŞE AYGÜN E-Ş-2005 -Ş37