Ağırlığını hissediyorum kederin
Beyaz bir gömleğe sıçrayan kan gibi

Silinmesi güç izler bırakıyor
Günlerime yansımasını engelleyemiyorum

Kederlerim…
Nasıl da tek bir kelimeyle basite indirgenebiliyor

Nasıl da uzun uzadıya anlatmamı engelliyor her şeyi…
Bir kelimeye, tek bir kelimeye neler sığdırdığım bilinmiyor

Yine bilinmezi oynuyorum istemeden
Tipik bir bunalım vakası diyerek geçiştiriliyor kederlerim!...

Oysa günlerdir her an ensemde hissediyorum ölümü
Her an babamı kaybetmekten tiksindiğim korkumun gizeminden yoruldum.

Babam…

Ona dokunmanın ne demek olduğunu bilmediğim kaç zaman dilimini taşıdı kalbim…
Bir sevgilinin açlığını yaşarken,

yıllardır kavuşamamanın verdiği ıstırabını taşır gibi taşıdı varken yokluğunu

 babamın kalbim
Ve bir lokma ekmek için verdiğim kavgalarımı, insanlarımı, insansızlığımı, gülümseyemeyişlerimi sığdırıyorum dizelere
Keşke her şey kolay olsaydı!...

Oysa ben yutkunamadığım tükürüğümün bile hesabın, sorar oldum kendime

Bana kazandıracağı bir şey olmadığını bile bile

AYŞE AYGÜN E-Ş-2005 -Ş37