Kapalı kapıların arkasında duruyordu,
Kendi kapatmıştı...
Dipsiz bir odanın yalnızlığına...
Ürkek, korkak ve kırgındı.
Yaşanmışlıklarının gizlendiği yüzünü siliyordu,
Canı acıyor; acıdıkça daha da öfkeyle siliyordu.
Nedendi bu sessizliği?
Dipsiz çukurlarda sessiz bekleyişi...
Çıkmak istemeyişi...
AYŞE AYGÜN E-Ş-2018 -Ş64
