Kendisi için en kötü olanı seçen zihnin, kalbiyle olan kavgasında kaybetmeye mahkûm olması kaçınılmazdır.

Karanlığın en derin çukurlarında kendisine uzatılan elması çamurla kapatıyorsa, ışığın kendisine eşlik etmesini bekleyemez.

Değişmemek için direnen zihin, ruhunu besleyemediği için hastalığa mahkûmdur.

Toplumsal yozlaşmanın ana kaynağı; bilinçaltında yatan acı ile beslenme kodu ile uyuşturulan zihnin, eylemsel tepkime verememe hâlidir.

Vazgeçemediği illüzyonlara tutunan insanoğlunun daha da derin bir karanlığa çekilmesi kaçınılmazdır.

Bu akıl tutulması sadece kendi varlığına zarar vermekle kalmaz; aynı zamanda bu düzlemde bağlantıda olduğu her canlıya da zarar vermeye devam eder.

Bu muazzam sorumluluk isteyen gerçeklikten kaçmak, daha da derin bir karanlığa itecektir.

Sistemin planını desteklemeyen bir yapı inşa edersek, bedelini ağır bir şekilde ödemeye mahkûm olduğumuz gerçeğini hatırlamak zorundayız.

Ayşe Aygün U-M-2026-M16