Kırlangıçlar

Veda ederken

Gökyüzünde kırlangıçlar çırpınıyordu sessizce

Uçurum kenarında parmak uçlarında sallanıyorken

Direnişim bitti…

Giderken senden

Gökyüzüne teslim olmanın verdiği huzur çığlık atıyordu

Şehrin senin olmadığın kentinde

Sessizliğimle kavuşmak

Bastığım ıslak toprakta

Kökü kurumuş bağlantımı

Söküyordum yüreğimden

Sessizliğin sesini kesiyor

Kenetlenmişliğimin kilidini kırıyor ve

Gidiyordum senden

Dur demediğin yüreğim

Çeketini çekti üzerinden

Taş olsa erirdi

Taş oldu yüreğim senden giderken

                        2026-E-Ş-2026-91