Bu şehrin gece kaldırımlarında titreyen bir yüreğim var.

Dokunmadan,
gözlerinle ısıtabilir misin titreyen yüreğimi?

Yalanım yok! O deli kız gitti.

Bütün uçarı, tarumar olmuş duygularım firarda.

Şimdi örselenmeden yol almak istiyorum.

Sıkıntısız, güvenle tutmalıyım ellerini.

Ve yürümeliyim.

Yolumun üzerinde gülen sokak çocukları olmalı,
unutup öksüzlüklerini gülüşüme eşlik etmeliler.

Çatlak, titreyen elleriyle uzattıkları güllerin arkasındaki aydınlıkla
itmeliyim karanlıkları, umutsuzlukları
dipsiz çukurlara…

Yol almak diyorum, yanımda mısın sevdam,
dost muyuz doğan güneşe?

Yakalandıysa aydınlık, dostsak doğan güneşe
gün batımı olmasın.

Yüreğimin derinliklerinde yankılanan
doyumsuz bir sevda…

Ayrılığa karşın pazarlıksız bir sevda istiyorum.

AYŞE AYGÜN E-Ş-2000 -Ş21