Rüzgârın esintisi yüzümüze geziniyor, iliklerime kadar üşüdüğümü hissederken,
Kalbim kan kırmızı sevda çarpıyor, kokun yüzüme vuruyor, sesin kulaklarımda çınlıyor.

Yaralanmış çocuklar, kimsesiz köpekler yolumuzu kesiyor...
Dokunuyorum yaralarına, yarayı derinden hissediyorum, zayıf kalplerinde bir gülümseme olsun istiyorum...

Yara iyileşsin...
Sarıyorum yaraları.

Kimsesiz bir köpek, yaralanmış zavallı çocuklar ve savrulan yönsüz rüzgârlar...

Uzun bir yol, kısa süren bir yolculuk.

Duvarlar yok, sera görevi görüyor pencereler,
Güneş yüzümüze çarpıyor, yaraların kalbime...

Saatler içinde binlerce yıl akıp gidiyor.

Karnımız tok, elimizde sıcak kahveler,
Ayın son günü, yılın ilk ayı...

Saatler yarım gün geride bırakılırken,
Geleceğe takılıyor hayaller.

Hayatlarımızı bir noktada birleştirmenin umudu içimizde,
Tatlı düşler kuruyoruz.

Masum, içten, sevgi dolu bir sıcaklık sarıyor evreni...
Sessiz çığlıklar atıyor kalplerimiz, yeniden var olmak tek dileğimiz...

AYŞE AYGÜN E-Ş-2018 -Ş67