Sensizliğin Senfonisi
Gözlerimi kapatıyorum ve
o derin sessizliği dinliyorum.
Gözümde yüzünün hayali,
yüzümde masum bir gülümseme.
Huzurlu olduğumu hissettiğim bir nefes alıyorum.
Bütün beyazlıklar seriliyor evrenime.
Yüreğime bıraktığın sıcaklıkla ısınıyorum.
Susuyorum, konuşmuyorum.
Tarihçisi olduğum sensizliği ezberliyorum;
bir şarkı sözü, çarpım tablosu, telefon numarası gibi.
Yüzümde hafif bir tebessüm.
Ritim tutuyor yüreğim
sensizliğin senfonisine…
AYŞE AYGÜN E-Ş-1997-Ş12
