Huzurumu, sessizliğinin huzursuzluğu bozuyor.

Darağacında sallanıyor sanki yüreğim.
Sıkıca sarılan ipleri çıkaramıyorum boğazından yüreğimin.

Yutkunamadığım tükürüğümle boğuluyorum.

Buz kesiliyor bedenim; bu üşüyüş bana ölümü hatırlatıyor.

Isınmak için yine yeniden sığınıyorum gözlerinin sıcaklığına.
Isınmak ve ısınmak istiyorum yine yeniden seninle…

Ey benim kırmızı çiçeğim, mavi kanatlarımın özgürsüzlüğü,
vicdanının sızlamayan köşesine mi denk geldi bu aşk, bilmem ki!

Engelliyorsun yüreğimin engelsizliğini.

Sessizliğinle neyi halledebilirsin ki…

Kahretme beni acımın sebepsizliğiyle…

Bilsem ki vazgeçilmişim, yanarım kana kana kanayarak
ve kanatarak yaramı vazgeçilmişliğime.

AYŞE AYGÜN E-Ş-2009 -Ş45