Gözlerim yorgun.

Gözlerim, yorgunluğun buğulu sisleriyle boğuluyor.

Sana korkusuz bir sevda veriyorum,
korkuyorsun.

Kaçak bir sevda istiyor, kaçıyorsun.

Bense gece kaldırımlarında, çaresiz kurtulmak isterken sevdandan
ölümü bekliyorum.

Beklediğim ölüm gelmiyor, kurtulamıyorum.

Başıma gelen her felaketi yokluğunla yorumluyorum.

Yorgunum, ölesi özlüyorum, bekliyorum,
günün ne getireceğini bilmeden.

“Biraz zaman” diyorsun, zaman istiyorsun.

Sabrım tükeniyor, ben tükeniyorum,
zaman tükenmiyor.

Ve yine yorgunum.

Ruhumun gözyaşları akıyor avuçlarıma, en içten ağıtlarla,
susturabilmek ne mümkün.

İnatçı bir çocuk kadar huysuz,
seni istiyor, sen gelmiyorsun.

AYŞE AYGÜN E-Ş-1997-Ş13