Varoluşun kaynak kimliğini reddederek oluşturduğumuz yapay kimliklerin içinde, sergilediğimiz oyunun her sahnesi için yüzlerce maske ile dolaşıyoruz.

Mutlu değilken mutlu, iyi değilken iyi, bilgisizken bilgili, yokken varmış gibi davranıyoruz.

Söylemlerimiz ve eylemlerimizin birbirinden farklı olduğu karakterler oluşturuyoruz… sürekli, tekrar suretiyle…

Peki neden yüzleşmiyoruz kendimizle?
Ve neden sevemiyoruz kendimizi kendi öz hâlimizle?…

Kimsin sen?
Ve bu dünya düzleminde ne işin var?
Görevin ne? Amacın ne?
Yolculuğun nereye, kalbinin?…

Cevabını öğrenmek için ertelediğimiz yüzleşmelerimizde kaybettiğimiz her an; yalnız bize değil, içinde bulunduğumuz toplumun yapı taşlarını da kökünden sarsıyor, yıkıyor, yok ediyor…

Kendinden ve kendi bilgeliğinin gücü ile buluşmaktan korkma!!!…

Susma!!!
Durma!!!
Yok olma!!!
Yok etme!!!

Bu dünya hepimizin…

Çalış!!!
Çabala!!!
Koru!!!
Kolla!!!

Ayşe Aygün U-M-2026-M20