İşte böyle bir şeydi hayat...
Tam yakaladım derken, seni bırakıveriyordu dipsiz kuyulara. Düşüyordun, kalkıyordun; yeniden düşüyordun, yeniden kalkıyordun. Ne kadar toz olsa da üstün, her defasında silkelemeyi ve silkelenmeyi öğreniyordun...
Ve elini bırakmayan sadece yalnızlığın oluyordu...
AYŞE AYGÜN E-D-2019-D3
