Yalnızlık Senfonisi
Donuk bir gece…
Issızlıkla yoğrularak boğuluyorum.
İstemeden gecenin kötümser çocuğunu oynuyorum.
Korkuyorum;
Alışılmış yalnızlığımdan, başıboşluğumdan.
Aysız, yıldızsız, ışıksız, kirli gecede,
Üşümüş dudaklarımdan dökülen ıslık sesleriyle
uyutuyorum içimdeki çocuğu.
Dudaklarımdan dökülen yalnızlık senfonisi…
AYŞE AYGÜN E-Ş-1996-Ş2
