Yalnızığın Senfonisi
Donuk bir gece…
Issızlıkla yoğrularak boğuluyorum
İstemeden gecenin kötümser çocuğunu oynuyorum
Korkuyorum; alışılmış yalnızlığımdan, başıboşluğumdan
Aysız, yıldızsız, ışıksız, kirli gecede,
üşümüş dudaklarımdan dökülen
ıslık sesleriyle uyutuyorum içimdeki çocuğu
Bu gecede dudaklarımdan dökülen yalnızlık senfonisi…
AYŞE AYGÜN E-Ş-1996-Ş2
