Direnişim bitti, sen vurdun, ben vuruldum.

Akıntıda sürüklendi yüreğim, yüreğimi tutmadın.

Oysa berrak bir sevdayla sana sürüklenmişti kalbim,kalbimin elleri yok artık, sen yoksun artık.

Zaten hiç olmadan yaşatmıştım seni, zehirli bir sarmaşıktı gözlerin, ölümü yavaştan yüreğime akıtan.

Akıntı durdu, direnişimin sonu oldu gidişi gözlerinin.

Şimdi lanetler yağıyor mevsimlerime;
bütün kötü ruhlar, cehennemin sıcaklığı, şeytan silahları.

Tahammülüm yok.

Bu gidiş olmamalı, kırık zamanlar olmamalı, takvimsizdi sana sevgim, takvimler olmamalı.

Ne yazsam faydasız, bütün kara sözleri sürsem beyazlıklara, içimin acısını dökemem.

Zift tutmuş yüreğimde sevgin, seni sevmek…

Seni sevdim, seni sevdim, sevdim, sevdim,
sen bilmeden, ben bilmeden sevdim.

Sen apansız çektin gittin, ben sevdim, bittim.

Bittim diyorum, az önce gözlerinin içinde çoğalırken varlığım,
şimdi gidişinle bitti çoğalışım.

Rahatlamıyor yüreğim, rahatlatmıyor hiçbir şey yüreğimi.

Huzur sonsuza kadar yok artık, yok. Senin gibi yok.

Ölü ellerimle yazıyorum, ölü gözlerimle bakıyorum hayata.

Canımın cellâdı oldu gözlerin, canımın senedini gidişinle kesti gözlerin.

Senetsizim, sensizim.

Sensiz hasta ruhum, ruhumu tükettin.

Bütün kent alev kızıllığıyla yanmakta şimdi; caddeler, evler, yetim semtler.

Islatmıyor yağmur damlaları kenti, gittikçe çoğalan bir yangının ortasındayım.

Artık geri dönsen de faydasız.

AYŞE AYGÜN E-Ş-2000 -Ş19