Uzun bir yoldayım
Sonuna yaklaştığım zamanın

Aslında ne kadar başındayım
Büyümeyi öğreniyorum

Geniş ve yeni yollarda yürümeyi
Ve sevmeyi

Başlamadan bitmeyi
Ardından bittiğini sandığım hayata

Yeniden başlamayı
Zaman ne de çabuk geçiyor

Ne kadar az yol alıyoruz gün batımlarında
Biliyorum ülkemin karamsar çocuğunu oynuyorum

Zaman zaman da yaşadığıma dair
Kalıntılar bırakmaya çalışıyorum hayata

Dağılmış duygularımı toparlamak zor olsa da
Zorlu başlangıçları başlatmak

Bünyemin vazgeçilmez isteklerinden biri hâline geliyor
Yaşlanıyorum galiba

Yavaş ve yaşlı düşünmeye başlıyorum
Yaş-lı düşünüyor gözlerim

Pınarsız kalamıyorum
Akıntı beni sürüklüyor

AYŞE AYGÜN E-Ş-2008 -Ş40.