Yıldızımıza Üç Kurşun
Gözyaşlarımı söküp yerlerinden
gittiğin topraklara vurdum!
Serseri gözyaşlarım kurudu,
üç mevsim boyu sustum!
İklimlerin arsızlığına, mevsimlerin boşluğuna,
ve yalnızlığıma
ve sensizliğime…
Ardından karanlık gecelerde
yıldızımıza üç kurşun sıktım!..
Ellerimde acının kelepçeleri,
gezinip durdum
Çocuk değildim, ağlamadım
Yumruklarımı sıkıp duvarları ağlattım
Yine de içimdeki acıyı durduramadım!...
AYŞE AYGÜN E-Ş-1997-Ş9
