Yıldızımıza Üç Kurşun
Gözyaşlarımı söküp yerlerinden
gittiğin topraklara vurdum!
Serseri gözyaşlarım kurudu,
üç mevsim boyu sustum!
İklimlerin arsızlığına, mevsimlerin boşluğuna,
ve yalnızlığıma ve sensizliğime…
Ardından şerefsiz gecede
yıldızımıza üç kurşun sıktım.
Ellerimde acının kelepçeleri, gezinip durdum.
Çocuk değildim, ağlamadım;
yumruklarımı sıkıp duvarları ağlattım.
Yine de içimdeki acıyı durduramadım.
AYŞE AYGÜN E-Ş-1997-Ş9
