Zaman Durdu, Dünya Döndü
Paramparçaydı elleri,
Zaman durmuş, dünya dönüyordu.
Bitmeyen bir acının girdabında
Savruluyordu narin bedeni.
Kimdi, neredeydi, ne oluyordu?
Bilinmeyenin içinde pervaneydi kederi.
Sabahlar olmuyor, güneş doğmuyor,
Yıldızlar parlamıyordu.
Soğuk, ürkek, karanlık gecenin sabahında
Bir dünyanın can damarı koptu.
Zaman durdu, dünya dönüyordu.
Kim çağırmıştı?
Mevsimsizdi kederi...
...
Koca çınar, deniz kızı,
Güneş seni kucaklıyor.
Kalk ve savur saçlarını.
AYŞE AYGÜN E-Ş-2019 -Ş78
